Concentratie van 'hospital-at-home'-programma's bij stedelijke non-profit- en academische ziekenhuizen zorgt voor ongelijkheid

AmsterdamGrote stadsziekenhuizen die niet commercieel en verbonden zijn aan universiteiten maken voornamelijk gebruik van het "ziekenhuis-thuis" programma van het Centrum voor Medicare en Medicaid (CMS). Dit initiatief begon in november 2020 en stelt ziekenhuizen in staat om patiënten thuis te behandelen om de drukte in het ziekenhuis te verminderen. Veelal maken kleinere, rurale en niet-onderwijsziekenhuizen hier echter weinig gebruik van.

Snelle Adoptie van Nieuwe Praktijken in Post-Extension Ziekenhuizen

Uit onderzoek blijkt dat de meeste ziekenhuizen zowel voor als na de uitbreiding in steden zijn gevestigd, met 98% van de ziekenhuizen na de uitbreiding en 91% van de ziekenhuizen ervoor in stedelijke gebieden. Ziekenhuizen in het noordoosten en westen van de VS nemen nieuwe praktijken sneller over als ze na de uitbreiding zijn opgericht. Non-profitorganisaties beheren 92% van de ziekenhuizen na de uitbreiding. Tot slot zijn academische ziekenhuizen na de uitbreiding minder vaak grote onderwijsinstellingen vergeleken met degenen die voor de uitbreiding zijn opgericht.

Grotere ziekenhuizen onder de loep nemen helpt ons de uitdagingen van ziekenhuis-thuisprogramma's te doorgronden. Hieruit blijkt dat kleinere ziekenhuizen moeite kunnen hebben met middelen en infrastructuur. Deze kleinere ziekenhuizen beschikken mogelijk niet over de financiën of flexibiliteit om thuiszorgprogramma's te lanceren en volhouden.

Lees ook:

3 februari 2025 · 01:32

Vroegtijdige Griekse loodvervuiling onthult maatschappelijke veranderingen en economische transities in oude beschavingen

De nadruk op deze programma's in steden roept vragen op over eerlijkheid en toegang. Mensen in landelijke gebieden profiteren mogelijk niet van deze vooruitgang in de gezondheidszorg, wat gezondheidsongelijkheden kan verergeren. Om succesvol te zijn, moet het CMS-programma zich wellicht specifiek richten op kleinere, minder goed uitgeruste ziekenhuizen en overwegen om financiële ondersteuning te bieden of samenwerkingen aan te gaan.

Er bestaat een zorg dat het richten op bepaalde ziekenhuizen een vertekend beeld kan geven van de effectiviteit van het programma. Grote academische ziekenhuizen beschikken doorgaans over meer middelen om nieuwe programma's te evalueren, wat de resultaten kan beïnvloeden in vergelijking met kleinschaliger ziekenhuizen.

Het onderzoek onderstreept de noodzaak van voortdurende studie naar de dagelijkse werking van ziekenhuis-thuis. Er blijven vragen over de rol van familieleden als verzorgers, wat de voorkeuren van de patiënten zijn en of dezelfde resultaten in andere zorgomgevingen behaald kunnen worden. Naarmate het programma groeit, zou het aanpassen van strategieën om meer mensen te betrekken het effectiever kunnen maken in verschillende gemeenschappen. Dit kan helpen om de druk op grote ziekenhuizen te verminderen en de toegang tot en kwaliteit van de gezondheidszorg te verbeteren in gebieden met weinig voorzieningen.