Nieuw onderzoek onthult: hoe borstkankercellen in beenmerg overleven na remissie

AmsterdamNieuw onderzoek toont aan dat borstkankercellen zich na de eerste behandeling lang in het beenmerg kunnen verschuilen. Deze cellen zijn vaak verantwoordelijk voor de terugkeer van kanker bij patiënten. Terwijl gangbare behandelingen zich richten op actieve tumorcellen, blijven kankercellen in het beenmerg inactief maar kunnen ze na verloop van tijd als agressieve kanker terugkeren. Dit bemoeilijkt het beheersen van de ziekte en onderstreept de noodzaak voor nieuwe behandelingsmethoden.

Onderzoekers hebben verschillende manieren ontdekt waarop kankercellen erin slagen om in het beenmerg te overleven.

• Kankercellen hebben direct contact met mesenchymale stamcellen.
• Dit contact bevordert de uitwisseling van essentiële moleculen, waardoor kankercellen agressiever worden.
• Het eiwit GIV (Girdin) speelt een cruciale rol bij het bevorderen van resistentie tegen gerichte therapieën.
• Structurele celtunnels maken deze moleculaire uitwisseling mogelijk en stimuleren uitzaaiingen.

De studie onderzoekt de rol van "tumor-stroma tunnels" in de omgeving van kankercellen. Dit milieu bestaat uit mesenchymale stamcellen, immuuncellen en omliggende weefsels. Deze elementen creëren een ondersteunende omgeving voor kankercellen, waardoor ze zich kunnen aanpassen en weerstand kunnen bieden.

Oestrogeen-receptor-positieve borstkankers zijn de meest voorkomende soort en zijn afhankelijk van bepaalde interacties om te overleven. Het eiwit GIV bemoeilijkt de werking van behandelingen zoals Tamoxifen, die zich richten op oestrogeenreceptoren. Door middelen te onttrekken aan beenmergstamcellen, ontwikkelen kankercellen resistentie en kunnen ze agressiever terugkeren.

Lees ook:

3 februari 2025 · 01:32

Vroegtijdige Griekse loodvervuiling onthult maatschappelijke veranderingen en economische transities in oude beschavingen

Nieuw inzicht biedt mogelijkheden om terugvallen te voorkomen. Door het verstoren van de interactie tussen mesenchymale stamcellen en GIV, kunnen we de kans op terugvallen verkleinen. Dit kan inhouden dat we ons richten op specifieke eiwitten of de routes die deze interactie mogelijk maken.

Onderzoekers verkennen behandelingen die de omgeving van het beenmerg veranderen om te voorkomen dat slapende kankercellen actief worden en nieuwe tumoren vormen. Ze zijn ook geïnteresseerd in het onderzoeken of dit concept toepasbaar is op andere vormen van kanker die zich naar de botten verspreiden, wat de bevindingen breder inzetbaar zou kunnen maken.

Het onderzoek legt de basis voor toekomstige studies die zich richten op het voorkomen van terugkeer van borstkanker. Dit omvat de ontwikkeling van medicijnen die belangrijke kankerversterkende weefsels kunnen verstoren of de werking van cruciale eiwitten zoals GIV kunnen blokkeren, wat hoop biedt voor betere langetermijnresultaten voor kankerpatiënten.